नोभेम्बर 20, 1979 मा, मुहर्रमको पहिलो दिन, मक्काको सबैभन्दा ठुलो मस्जिदमा स्थानीयहरू बाहेक पाकिस्तानी, इन्डोनेसियाली, मोरक्कन र यमनी तीर्थयात्रीहरू भेला भएका थिए।

यस समूहमा विद्रोहीहरू पनि थिए जसले आफ्नो टाउकोमा रातो चेक कपडा बाँधेका थिए। तिनीहरूमध्ये केही मस्जिदभित्र धेरै दिनदेखि बसिरहेका थिए, यसको दालान र बाटोहरूको निरीक्षण गरिरहेका थिए।

सुरक्षा फौजलाई उनीहरूको बारेमा कुनै शङ्का नहुनका लागि केही मानिसहरू आफ्ना छोराछोरी र पत्नीहरूसँग सोही दिन कारबाट मक्का पुगेका थिए। तीमध्ये अधिकांश साउदी थिए। प्रार्थना सुरु भयो। इमामको आवाज माइक्रोफोनमा प्रतिध्वनित भइरहेको थियो। यो 5:18 a.m थियो।

यारोस्लाव ट्रोफिमोभले आफ्नो पुस्तक ‘द सिज अफ मक्काः द फरगटेन अपराइजिङ इन इस्लामस होलिएस्ट श्राइन’ मा यस घटनालाई रोचक तरिकाले वर्णन गरेका छन्।

“इमामले प्रार्थनापछि कलमा पढ्न थालेपछि गोली चलेको सुनिन्थ्यो। हतप्रभ मानिसहरूले हातमा राइफल बोकेका एकजना युवकलाई द्रुत गतिमा कबातिर गइरहेको देखे। त्यतिखेर, दोस्रो गोलीको आवाज सुनियो र मस्जिद बाहिर सयौं कबूतरहरू हावामा उड्न थाले।”

मस्जिदमा उपस्थित प्रहरी बलसँग विदेशमा रहेका तीर्थयात्रीहरूलाई नियन्त्रणमा राख्न हतियारको नाममा साना लाठीहरू थिए। गेटमा तैनाथ दुई प्रहरीहरूलाई गोली हान्ने बित्तिकै सबै पोलहरू बेपत्ता भए।

त्यतिखेर आक्रमणकारीका नेता जोहेमान अल-ओतैबी देखा परे। साउदी अरबमा प्रतिबन्धित पुस्तक “इभेन्ट्स एट द श्राइन बिटवीन ट्रुथ एन्ड लाइज” मा भनिएको छ, “43 वर्षीय बद्दु मानिस जोहेमानको आँखा कालो थियो। उनको काँधमा कालो कपाल थियो जुन उनको कालो दाह्रीसँग मिल्दोजुल्दो थियो। पातलो र पातलो हुँदाहुँदै पनि उनको निधारबाट लुगा टिपिँदै थियो। उनले सेतो परम्परागत साउदी पोशाक लगाएकी थिइन् जुन उनको खुट्टासम्म पुग्यो।”

“उनले टाउकोमा केही लगाएका थिएनन् तर उनको कपालमा हरियो पट्टी लगाइएको थियो ताकि यो अनियन्त्रित हुन नपरोस्। तिनजना आक्रमणकारीहरू राइफल, पिस्तौल र छुरी लिएर उनीसँगै हिँडिरहेका थिए। तिनीहरू पवित्र काबा र मस्जिदको इमामतिर द्रुत गतिमा अघि बढिरहेका थिए।” जब इमामको आँखा जोहेमानमा खस्यो, उनले महसुस गरे कि उनी र उनका साथीहरू केही दिन अघि इस्लाममा उनको भाषणमा उपस्थित थिए।

“केही सेकेन्डपछि”, यारोस्लाव ट्रोफिमोभ लेख्छन्, “जोहेम्यानले इमामलाई धक्का दिए र माइक कब्जा गरे। जब इमामले फेरि माइक झिक्ने प्रयास गरे, एकजना आक्रमणकारीले पूर्ण बल प्रयोग गरेर चिच्याए र उनको अनुहारमा छुरी राखे। यो दृश्य हेर्दै हजारौँ तीर्थयात्रीहरू हातमा जुत्ता लिएर बाहिरी ढोकातिर दौडिए। तर जब उनीहरू त्यहाँ पुगे, उनीहरूले सबै 51 वटा ढोका बन्द भएको पाए। बढवासीमा उनीहरूले चर्को स्वरमा ‘अल्लाह हो अकबर’ भनेर हल्लाउन थाले। बन्दुकधारीहरूले त्यो आवाजमा आफ्नो आवाज पनि थपे र काबा को सम्पूर्ण परिसर यो आवाज संग प्रतिध्वनित भयो।”

आवाज मिसिएपछि जोमनले माइक्रोफोनमार्फत आफ्ना सहकर्मीहरूलाई निर्देशन दिन थाले। उनको आवाज सुन्दा नै उनका साथीहरू परिसरभरि फैलियो र उनीहरूले मस्जिदका सबै सातवटा मिनारहरूमा मेसिन गन लगाए। फसेका तीर्थयात्रीहरू आक्रमणकारीहरूलाई सहयोग गर्न बाध्य भए। केही मानिसहरूलाई त्यहाँ पसेका गलैँचा लपेट्न र जंजीरको ढोकामा बाँध्न भनिएको थियो।

शक्तिशाली मानिसहरूलाई बन्दुकको नोकमा मिनार चढ्न र खाना र हतियारहरू पुऱ्याउन भनिएको थियो। धेरै छोटो समयमा, आक्रमणकारीहरूले इस्लामको सबैभन्दा पवित्र स्थलको नियन्त्रण लिए। यी मिनारहरूको उचाइ 89 मिटर (292 फिट) छ जहाँबाट सम्पूर्ण मक्कालाई निगरानी गर्न सकिन्छ।

“यदि तपाईँले कुनै सरकारी सैनिकले तपाईँविरुद्ध हात उठाएको देख्नुभयो भने, उसलाई कुनै दया देखाउनुहोस् र उसलाई गोली हान्न हिचकिचाउनुहोस्”, उनले आदेश दिए।” बन्धकहरूमध्ये धेरै तीर्थयात्रीहरूले अरबी बुझेनन् र स्थानीयहरूलाई यो कुरा व्याख्या गर्न अनुरोध गरिरहेका थिए। चाँडै, आक्रमणकारीहरूले भारतीय र पाकिस्तानी तीर्थयात्रीहरूको समूहलाई मस्जिदको एक कुनामा खडा गराए र एकजना उर्दू भाषी व्यक्तिले उक्त घोषणालाई उर्दूमा अनुवाद गर्न थाले।

अफ्रिकी तीर्थयात्रीहरूका लागि अङ्ग्रेजी बोल्ने अनुवादकको व्यवस्था गरिएको थियो। साउदी अरबका लागि अमेरिकी राजदूत जोन सी वेस्टले अमेरिकी विदेश विभागलाई टेलिग्राम पठाउँदै भनेका छन्, “आक्रमणकारीहरूले मस्जिदको ठेगाना प्रणालीमार्फत मक्का, मदीना र जेद्दाको नियन्त्रणमा रहेको घोषणा गरेका छन्।”